 | De heer Gregory D'herckers Lieve Gregory,
Ik weet niet eens waar ik moet beginnen… Want hoe neem je als tante afscheid van iemand van wie je nooit gedacht had dat je zo vroeg afscheid zou moeten nemen?
Ik herinner mij de dag dat je geboren werd nog alsof het gisteren was. Ons Gregory… En nu, amper 30 jaar later, moet ik woorden zoeken om afscheid van je te nemen. Dat klopt gewoon niet. 💔
Ik blijf mezelf maar afvragen: waarom jij, Gregory?
Jij, die altijd goedlachs was. Jij, die met je aanwezigheid alleen al een lach op iemands gezicht kon toveren. Jij die zo vaak zei: “Een dag niet gelachen, is een dag niet geleefd.”
Wat zou ik er nu veel voor geven om je nog één keer te horen lachen…
Er zijn zoveel herinneringen die ineens nog kostbaarder geworden zijn. Kleine momenten waarvan je toen niet wist dat je ze ooit zo hard zou koesteren.
Ik ga je missen, Gregory. Ontzettend hard. Als jouw tante doet het pijn om te beseffen dat ik je nooit meer zomaar zal zien, je stem niet meer zal horen en die typische lach niet meer zal zien verschijnen.
Maar één ding kan niemand ons afnemen: jij bent en blijft onze Gregory.
Ik hoop dat, waar je nu ook bent, je nog altijd diezelfde goedlachse Gregory bent. En ik hoop dat je weet hoeveel mensen jou graag zagen en hoeveel harten jij hebt geraakt.
Rust zacht, lieve jongen. 🕊️
Je tante zal je nooit vergeten.
En wanneer wij hier beneden opnieuw kunnen lachen zonder dat het meteen pijn doet, zullen we ook een beetje lachen voor jou.
Want zoals jij het zelf zo mooi zei:
“Een dag niet gelachen, is een dag niet geleefd.”
Voor altijd in mijn hart. ❤️
|